Over oude steden en een verdwijnende zee.
Door: Niels
Blijf op de hoogte en volg Niels
06 Juni 2012 | Oezbekistan, Denov
Beste lezers,
De vorige keer heb ik verteld over de aankomst in Buchara. Deze zeer oude stad is de moeite waard om enkele dagen bezocht te worden. Er zijn veel oude medressa's (koraanscholen), moskeeen en mooie pleinen, waarvan ik dan ook teveel foto's genomen heb. De stad is nog erg levendig omdat er tussen al dat moois nog gewoon in de oude huizen gewoond wordt. Er is ook nog altijd een joodse gemeenschap met twee synagoges, waarvan we er een bezocht hebben. Het wordt voor de overgebleven 300 wel lastiger om de joodse cultuur en godsdienst draaiende te houden na veel emigratie naar Israel en Amerika.
Van Buchara zijn we door de wostijn naar Khiva gereisd. De reis was een verschrikking. De "snelweg" is een soort verhard pad door de woestijn met veeeel gaten. De aftandse bus stortte zich met veel zuchten en kraken van het ene gat in het andere, waardoor we gemiddeld 20km/h gereden hebben en er 13uur over deden :(.
De beloning was goed. Khiva is ook een mooi stadje op de zijderoute. Het centrum is erg compact en stijlvol gerestaureerd. Met onze Belgische maatjes Bert en Xavier zijn we daarna verder naar het noorden gereisd, naar een plaatsje dat Moynak heet. Dit was vroeger een vissershaven aan de Aralzee. Door het gebruik van veel water voor de katoenteelt uit de aanvoerende rivieren valt het meer steeds verder droog. De haven ligt nu 160 (honderzestig) km van het meer. De schepen liggen in het zand, net zoals het hele plaatsje, waar nu gewoon zandstormen doorheen waaien. Het is allemaal erg vervallen en verlaten. Van de bevolking is nog maar een zesde over en veel industrie ligt stil, zoal natuurlijk de visconservenfabriek. Ook de vegetatie is vrijwel verdwenen: alleen nog wat woestijnstruikjes. Het is indrukwekkend om te zien hoe de mens zo een natuurramp kan veroorzaken.
Met wat gedoe zijn we in de nachttrein naar Samarkand geraakt. Volgens de kaartjesverkoopster konden we maar tot halverwege mee en zouden we om 2:30 's nahcts moeten uitstappen op een obscuur stationnetje, maar we hebben met de conductuer een dealtje gesloten om door te kunnen slapen tot Samarkand. We ze gedaan hebben met de mensen die op ons bed zouden moeten?
Ook Samarkand is een oude stad, maar er zijn nog ma\ar een paar oude dingen over, zoals het Registan en het graf van Timur (aka Timerlane, TimurLenk).
Inmiddels zijn we aangekomen in Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan (ooit van gehoord?). Het is een aangename stad. Vandaag doen we inkopen om vanaf morgen de bergen in te gaan. Het Pamirgebergte wordt wel het dak van de wereld genomemd. De reis zal moeilijk gaan, aangezien er geen openbaar vervoer is. We zullen met vrachtauto's moeten liften ofzo en mueslirepen eten voor ruim een week. Hierover zal ik jullie later berichten!
Groeten, Niels
De vorige keer heb ik verteld over de aankomst in Buchara. Deze zeer oude stad is de moeite waard om enkele dagen bezocht te worden. Er zijn veel oude medressa's (koraanscholen), moskeeen en mooie pleinen, waarvan ik dan ook teveel foto's genomen heb. De stad is nog erg levendig omdat er tussen al dat moois nog gewoon in de oude huizen gewoond wordt. Er is ook nog altijd een joodse gemeenschap met twee synagoges, waarvan we er een bezocht hebben. Het wordt voor de overgebleven 300 wel lastiger om de joodse cultuur en godsdienst draaiende te houden na veel emigratie naar Israel en Amerika.
Van Buchara zijn we door de wostijn naar Khiva gereisd. De reis was een verschrikking. De "snelweg" is een soort verhard pad door de woestijn met veeeel gaten. De aftandse bus stortte zich met veel zuchten en kraken van het ene gat in het andere, waardoor we gemiddeld 20km/h gereden hebben en er 13uur over deden :(.
De beloning was goed. Khiva is ook een mooi stadje op de zijderoute. Het centrum is erg compact en stijlvol gerestaureerd. Met onze Belgische maatjes Bert en Xavier zijn we daarna verder naar het noorden gereisd, naar een plaatsje dat Moynak heet. Dit was vroeger een vissershaven aan de Aralzee. Door het gebruik van veel water voor de katoenteelt uit de aanvoerende rivieren valt het meer steeds verder droog. De haven ligt nu 160 (honderzestig) km van het meer. De schepen liggen in het zand, net zoals het hele plaatsje, waar nu gewoon zandstormen doorheen waaien. Het is allemaal erg vervallen en verlaten. Van de bevolking is nog maar een zesde over en veel industrie ligt stil, zoal natuurlijk de visconservenfabriek. Ook de vegetatie is vrijwel verdwenen: alleen nog wat woestijnstruikjes. Het is indrukwekkend om te zien hoe de mens zo een natuurramp kan veroorzaken.
Met wat gedoe zijn we in de nachttrein naar Samarkand geraakt. Volgens de kaartjesverkoopster konden we maar tot halverwege mee en zouden we om 2:30 's nahcts moeten uitstappen op een obscuur stationnetje, maar we hebben met de conductuer een dealtje gesloten om door te kunnen slapen tot Samarkand. We ze gedaan hebben met de mensen die op ons bed zouden moeten?
Ook Samarkand is een oude stad, maar er zijn nog ma\ar een paar oude dingen over, zoals het Registan en het graf van Timur (aka Timerlane, TimurLenk).
Inmiddels zijn we aangekomen in Dushanbe, de hoofdstad van Tajikistan (ooit van gehoord?). Het is een aangename stad. Vandaag doen we inkopen om vanaf morgen de bergen in te gaan. Het Pamirgebergte wordt wel het dak van de wereld genomemd. De reis zal moeilijk gaan, aangezien er geen openbaar vervoer is. We zullen met vrachtauto's moeten liften ofzo en mueslirepen eten voor ruim een week. Hierover zal ik jullie later berichten!
Groeten, Niels
-
06 Juni 2012 - 13:17
Pa:
De verhalen worden wel steeds droger ;-) -
06 Juni 2012 - 16:08
Tim De J:
Mooi verhaal weer, ik kijk uit naar de foto's! -
13 Juni 2012 - 21:27
Hanny:
Wat een (spannende) avonturen!
Mooi om te lezen!
Veel reisplezier nog en tot over een tijdje!
-
15 Juni 2012 - 01:09
Irene En Stance:
Pfffffff wat een verhaal, Niels. We zijn blij dat je arts bent en geen schrijver, want dit houdt ons niet wakker tijdens de nachtdienst... ;)
Hoe was bij de truckers?
Veel plezier nog daar!
-
15 Juni 2012 - 07:28
Wilco Boel:
he een gaaf verhaal, klinkt goed! groetjes wilco
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
